- Katılım
- 17 Mar 2023
- Mesajlar
- 1,133
- Konu Yazar
- #1
Bundan yaklaşık 1400 yıl önce, Hindistan'da savaşa düşkün bir kral yaşarmış. Kralın en büyük zevki, savaş stratejilerini komutanlarına denetlemekmiş. Uzun süren savaşlar, halkın zor durumda kalmasına neden olmuş, ancak kral, sebepsiz yere komşularına savaş açma alışkanlığından vazgeçmiyormuş.
Halk, isyan etmek istese de krala karşı gelmenin tehlikeli olduğunu biliyor, çaresizlik içinde Hindistan'ın en bilge kişisi olan "Yüce Bilgin"e başvurmuş. Yüce Bilgin, kralı savaşmamaya ikna etmenin zorluğunu düşünerek çözüm bulmaya karar vermiş.
Binlerce kitap okumuş olan Yüce Bilgin, kralın cahil olduğunu ve krallığın kendi soyundan gelmeye dayandığı eski dönem yönetim sıkıntılarını biliyormuş. Ancak krala ulaşmanın önemli bir adım olacağını düşünerek, bir plan yapmış.
Halk heyecan içinde beklerken, Yüce Bilgin bir hafta sonra ortaya çıkmış ve krala gitmek istediğini söylemiş. Kral, Yüce Bilgin'i ağırlamış ve niçin geldiğini sormuş.
Yüce Bilgin, krala bir hediye getirdiğini söyleyerek kucağında bir kutu ile belirmiş. Halkın beklentileri arasında kitap olabileceği düşünülmüş, ancak Yüce Bilgin'in planı farklıymış.
Kutunun içinden değişik şekilli taşlar çıkmış. Kral, bu taşların anlamını anlayamamış, bu nesnenin ne olduğunu sormuş. Yüce Bilgin ise sakin bir şekilde anlatmaya başlamış.
"Kralım, siz savaşmayı çok seviyorsunuz. Bu oyun, aynı gün içinde defalarca savaşma imkanı sağlayacak. Bu taşlar, askerlerinizi temsil ediyor. İki atlı birlik, iki filli asker ve iki savaş arabası ile karşı tarafın taşlarına karşı mücadele edeceksiniz. İşte satranç tahtası üzerinde savaşacaksınız!"
Kral, oyunu öğrendikten sonra komşularıyla savaşmak yerine satranç oynamaya başlamış. Bu hem masrafsız hem de eğlenceli bir alternatif olmuş. Hindistan halkı büyük bir beladan kurtulmuş, kral ise savaş tutkusunu satranç oyunuyla tatmin etmiş.
Kral, Yüce Bilgin'e teşekkür etmiş ve dileğini sormuş. Ancak Yüce Bilgin, maddi bir şey istemeyerek sadece buğday talep etmiş. Kral, bu isteği küçümsemiş, ancak toplam buğday miktarının 570 milyar ton olduğunu duyunca Yüce Bilgin'in zekasını takdir etmiş.
Yüce Bilgin, "Benim eve kapanıp düşünmem lazım" diyerek ayrılmış ve satrancın bulunuş hikayesi böylece yaşanmıştır. Geçen 1400 yıl içinde, belki de bu hikaye zaman içinde değişmiş olabilir.
